.

Ik ben niet geboren met groene vingers. Hoewel mijn ouders beide fervente tuinierders zijn en mijn moeder alle kamerplanten in bloei krijgt, gaat bij mij echter bijna alles dood. Dat schijnt iets met water geven te maken te hebben…

Ik had dus nooit veel planten. In ons vorige huis was dat ook niet zo’n probleem omdat we toch al te weinig ruimte hadden en we ramen zonder vensterbanken hadden. In ons huidige huis hebben we zowel ruimte als flinke vensterbanken. Ik merk ook steeds meer dat ik goed gedij tussen al het groen en ik ben ook nog eens niet ongevoelig voor trends, dus langzamerhand kwamen er steeds meer planten ons huis in. Ik ben zelfs aan het stekken met mijn Pilea. Met wisselend succes, dat dan weer wel. Ook staan er inmiddels ook 3 gieters in ons huis, dus met dat watergeven gaat het ook steeds beter. Maar het blijft een kwestie van vallen en opstaan.

Het idee van plantjes in een fles, die een volledig zelfvoorzienend ecosysteem vormen, sprak mij daardoor enorm aan. Wel het groen, niet het schuldgevoel als ik weer iets om zeep heb geholpen. Ik heb alleen wel even nodig gehad om het jaren 70-gevoel van mijn jeugd met banken van ribstof en kurk aan de muren van me af te schudden. Prachtige foto’s van flesplanten in prachtige frisse interieurs maakten dat ik zo’n fles inmiddels toch wel in mijn eigen huis kon zien staan.

Toen de groenbrigade in Loods 5 een workshop organiseerde met Judith Baehner van het Groenlab, zeg maar de guru van de flesplanten, was dat een goede aanleiding om weer eens wat leuks te gaan doen met een van mijn leuke, lieve, creatieve vriendinnen. Lekker bijpraten, shoppen, eten en met een leuke fles met planten naar huis. Hoeveel beter kan de zaterdag worden?

Ik was benieuwd naar het opbouwen van zo’n ecosysteem. Wat heb je er allemaal voor nodig? (verrassend weinig, zo bleek). En natuurlijk: hoe krijg je die plantjes toch door dat vrij kleine gat van de flessenhals en ook nog eens keurig op zijn plek? Ook dat bleek niet zo moeilijk als ik dacht, als je het juiste gereedschap maar hebt. Je port met een mini schepje aan een steel een gaatje in de aarde. Vervolgens maak je de aarde zorgvuldig van de worteltjes los zodat je het plantje met een miniharkje door de opening kunt wurmen. Met hark en schep zorg je dan dat alles netjes op zijn plek komt. Een soort van sushi eten voor gevorderden of opereren op afstand. En voila, een piepklein beetje water erbij en klaar is je fles!

 

Kom maar op met de rest van dat jaren 70 gevoel. Ik denk nu over kurk op mijn muren 🙂

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *