.

In de school zat een trap naar de bovenverdieping waar een werkkamer/knutselruimte en een vieze donkere zolder zaten. Die trap maakte een bocht vanaf de gang de bovenkant van één van de lokalen in. Wat een heel lelijke ‘puist’ in het lokaal opleverde. Ik vond dat het meest lelijke lokaal van de school en wilde er in dat lokaal een minder centrale functie in het huis geven, vanwege die trap dus. Totdat verschillende mensen me erop wezen dat dat toch wel zonde was, want door een doorgebroken muur was dat lokaal de enige plek in huis waar je van de voorkant door kon kijken naar de achterkant en zo de voor- en achtertuin met elkaar verbonden werden.

Maar ik kon dus bijna niet door die lelijke trap heen kijken en de trap verplaatsen was ook niet echt een optie. Ook hier leverde onze architect weer zijn meerwaarde. Hij raadde aan om het bovenste deel open te maken en eventueel te vervangen voor een stalen trapdeel. Dat werd het uiteindelijk niet, maar samen door pratend en Pinterestend kwamen we op een ontwerp waarin de trap een strakke witte ombouw kreeg en het trapgat veilig gemaakt werd door strak een touw door oogjes in de randen te weven.

En nu? Nu lijkt het alsof we de trap expres zo ontworpen hebben. Eerlijk gezegd vind ik het één van de mooiste dingen in het huis (als ie ooit afkomt dan hè;).

 

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *